Gri Asfalt.
Gri bir asfaltı kaplayan yapraklar gösteriyordu
Her haliyle yağmur yağınca gri monotonlukları koruduğunu.
Ölmek vardı buna herkes şahit olmuştu,
Kalbimin odalarına dayanan yalnızlık bile.
Ama kimse bilmiyordu..
Kuvvetli bir halde ilerlemişti sana olan sevgim.
Acıları da öğrendi zamanla bu yüreğim,
Herşeyin iyi ya da eskisi gibi olması
Olanlardan asla olmayandı.
Yeniliyorum kendime, her zaman kazanmak
İyi gelmez bize be dostum.
Gri bir asfaltı kaplayan renkler gülüyordu
Her haliyle anlaşılıyordu gri monotonluklarda mutlu olduğunu.
Ölmek vardı buna herkes tanık olmuştu,
Sevgimin sınırlarına dayanan duygular bile.
Ama kimse konuşmuyordu..
Kuvvetli bir halde ilerlemişti senin olan benim kalbim.
En yeni yazılarımdan bir tane ekledim.. ve boşa eklemedim. En iyi bu anlatıyor şu an halimi.
Depresif bir haldeymişim, varmış her yazımda İsyankâr sözlerim. Bilmiyorsunuz.
Kalbim asla isyan etmedi, sözlerim, söylediğim herşey yanlış anlaşıldı.
Günahkârmışım. Söyle kim masum? Kim melek gibi?
İnkar etmem çok seviyorum,
İnkar etmem mutluyum,
İnkar etmem isyan etmem,
Sizi bilemicem.
Bir geceydi hayatımı şiirlere dökmeye başladığımda, zor zamanlar geçirdim bende.
Elbette iki acı lafım olmuştur hayata, ama sen hiç mi etmedin o iki acı lafı?
Hiç bıkmadın mı? Zor yollardan hiç geçmedin mi?!
Ben herşeyin hayırlısı olsun diye geçtim, ve hala burda değilmiyim?
Şimdi bu bir isyan mıdır? Hâşa!
Şu an bile mutluyum ve söylediklerinize karşı passif bir halde bunu yazma mecburiyetini duydum.
Eleştirilere karşı değilim, açığım ve elbette eleştiriler duymak / okumak istiyorum.
Ama doğrusu bazılarının beni başka bir halde tanıdıkları ve benden bu kadar farklı bir potre/tablo çizdikleri için bu satırları da yazmaya başladım. Üzüldüm. Dışardan o kadar mı kötüyüm? O kadar mı yanlış ve negatif biriyim?
Kırılgan Rüya ve onca yeni çalışmalarımla birlikte
En yakın zamanda yine görüşmek dileğiyle.
Hoşçakalın.
ÇatıdakiHayalet / Yağmur Aydoğan
// Yorumlarınızı, düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi bekliyorum.










